Giewont ikona Tatr i cel wielu górskich wędrówek. Ten artykuł to Twój kompleksowy przewodnik, który krok po kroku przygotuje Cię do bezpiecznego i świadomego zdobycia szczytu, rozwiewając wszelkie wątpliwości i dostarczając niezbędnych informacji, by Twoja wyprawa była niezapomniana.
Giewont: Twój przewodnik po bezpiecznym i niezapomnianym zdobyciu tatrzańskiego giganta
- Giewont to obowiązkowy punkt na mapie Tatr, ale wymaga solidnego przygotowania i świadomości trudności.
- Najpopularniejsze szlaki to niebieski z Kuźnic, czerwony z Doliny Strążyskiej, żółty z Doliny Małej Łąki oraz widokowy z Kasprowego Wierchu.
- Kluczowy jest odcinek z łańcuchami pod szczytem obowiązuje tam ruch jednokierunkowy, a skały bywają wyślizgane.
- Cała wycieczka zajmuje zazwyczaj 6-7 godzin; zaleca się wczesne wyjście (przed 7:00) i stabilną pogodę (czerwiec-wrzesień).
- Niezbędny ekwipunek to solidne buty, kurtka przeciwdeszczowa, mapa, naładowany telefon z aplikacją "Na ratunek", woda i prowiant.
- Wejście na teren TPN jest płatne (10 zł normalny, 5 zł ulgowy), a do Kuźnic dojedziesz busem z Zakopanego.

Giewont: Dlaczego ten szczyt jest obowiązkowym punktem na mapie każdego turysty?
Giewont to bez wątpienia jeden z najbardziej rozpoznawalnych i symbolicznych szczytów w polskich Tatrach. Jego majestatyczna sylwetka, przypominająca śpiącego rycerza, dominuje nad Zakopanem i od lat przyciąga rzesze turystów. Dla wielu zdobycie Giewontu to nie tylko cel wędrówki, ale wręcz rytuał, pieczętujący ich obecność w Tatrach. To góra, która ma w sobie coś magicznego połączenie dostępności z nutką wyzwania, pięknych widoków z bogatą historią i legendami. Jako miłośnik Tatr, zawsze powtarzam, że choć to popularny szczyt, to jego urok i poczucie spełnienia po wejściu są niezapomniane.
Śpiący Rycerz: Legenda, która wciąż przyciąga w Tatry
Nie można mówić o Giewoncie, nie wspominając o legendzie o Śpiącym Rycerzu. Według podań, we wnętrzu góry drzemie hufiec rycerzy, którzy obudzą się, gdy Polska znajdzie się w potrzebie. Ich przywódca, król Bolesław Śmiały, czeka na sygnał, by wyruszyć na pomoc. Ta piękna opowieść nadaje Giewontowi mistycznego charakteru i głębszego znaczenia. Kiedy patrzę na jego skalne ściany, zwłaszcza o zachodzie słońca, łatwo mi sobie wyobrazić tych ukrytych bohaterów. To właśnie ta legenda, łącząca historię z naturą, sprawia, że Giewont jest czymś więcej niż tylko górą to symbol nadziei i siły, który wciąż fascynuje i przyciąga w Tatry.
Panorama z Giewontu: Co dokładnie zobaczysz ze szczytu?
Widoki z Giewontu to prawdziwa nagroda za trud wędrówki. Stojąc pod słynnym krzyżem, rozpościera się przed Tobą zapierająca dech w piersiach panorama. Na północ rozciąga się cała Kotlina Zakopiańska z miastem Zakopane, a za nim Podhale i Gorce. Na południe, w głąb Tatr, zobaczysz majestatyczne szczyty Czerwonych Wierchów, a dalej, przy dobrej widoczności, nawet Tatry Wysokie z Gerlachem. W dole dostrzeżesz malownicze doliny, takie jak Dolina Kondratowa czy Dolina Strążyska, a także charakterystyczne formacje skalne. To właśnie ta unikalna perspektywa, pozwalająca objąć wzrokiem zarówno cywilizację, jak i dziką tatrzańską przyrodę, czyni Giewont tak wyjątkowym miejscem. Ja zawsze staram się zapamiętać każdy szczegół, bo każda taka panorama to osobna historia.
Zanim wyruszysz na szlak: Kluczowe elementy planowania wycieczki na Giewont
Zanim postawisz pierwszy krok na tatrzańskim szlaku w kierunku Giewontu, pamiętaj, że solidne planowanie to absolutna podstawa bezpieczeństwa i sukcesu. Góry, choć piękne, potrafią być kapryśne i wymagające. Nie ma tu miejsca na improwizację. Dlatego zawsze zachęcam do poświęcenia odpowiedniej ilości czasu na przygotowanie to inwestycja, która procentuje spokojem ducha i komfortem podczas wędrówki.
Jak dojechać do Kuźnic? Logistyka startu z Zakopanego
Większość szlaków na Giewont rozpoczyna się w Kuźnicach, które są swego rodzaju bramą w Tatry. Z centrum Zakopanego do Kuźnic nie ma bezpośredniego dojazdu samochodem prywatnym, co jest dobrą wiadomością dla środowiska, ale wymaga przemyślenia logistyki. Najwygodniejszym i najpopularniejszym środkiem transportu są busy, które regularnie kursują z okolic dworca PKP/PKS oraz z ronda Jana Pawła II (Krzyżowa). Znajdziesz je łatwo zazwyczaj stoją w rzędzie, a naganiacze zapraszają do środka. Kursują one bardzo często, szczególnie w sezonie, więc nie powinieneś długo czekać. Pamiętaj, aby mieć przy sobie drobne na bilet to zazwyczaj kilka złotych. Ja zawsze wybieram busy, bo to po prostu najmniej kłopotliwa opcja.
Bilety do TPN i opłaty parkingowe: Co musisz wiedzieć o kosztach?
Wejście na teren Tatrzańskiego Parku Narodowego (TPN) jest płatne. Na luty 2026 roku cena biletu normalnego wynosi 10 zł, a ulgowego 5 zł. Bilet możesz kupić w kasach przy wejściach na szlaki (np. w Kuźnicach) lub wygodniej online, co polecam, zwłaszcza w szczycie sezonu, aby uniknąć kolejek. Jeśli chodzi o parkingi, to w okolicach Zakopanego i wejść na szlaki są one płatne i często dość drogie, zwłaszcza te najbliżej. Miejsca są też ograniczone, dlatego jeśli planujesz przyjechać samochodem, pomyśl o pozostawieniu go na jednym z większych parkingów w Zakopanem i stamtąd skorzystaniu z busa do Kuźnic. To często oszczędza czas, nerwy i pieniądze.
Pogoda w Tatrach jest zdradliwa: Jak i gdzie sprawdzać prognozy?
Tatry słyną ze swojej zmiennej pogody, która potrafi zaskoczyć nawet w środku lata. Słońce w mgnieniu oka może ustąpić miejsca ulewie, burzy, a nawet opadom śniegu na wyższych wysokościach. Dlatego regularne sprawdzanie prognozy pogody to absolutny mus. Polecam korzystać z kilku źródeł: oficjalna strona TOPR (gdzie znajdziesz również komunikaty lawinowe w zimie), prognozy IMGW (Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej) oraz lokalne serwisy pogodowe, które często są bardziej precyzyjne dla rejonu Tatr. Pamiętaj, aby sprawdzać prognozę nie tylko dzień przed wyjściem, ale także rano w dniu wędrówki, a nawet monitorować warunki w trakcie marszu. Ja zawsze mam włączone powiadomienia pogodowe na telefonie, bo w górach bezpieczeństwo jest najważniejsze.
Kiedy najlepiej zdobyć Giewont? Porównanie pór roku i porady dotyczące godzin wyjścia
Najlepszy czas na zdobycie Giewontu to lato i wczesna jesień, czyli okres od czerwca do września. W tych miesiącach pogoda jest zazwyczaj najbardziej stabilna, szlaki są suche, a dni długie. Zimą Giewont jest znacznie trudniejszy i wymaga doświadczenia, specjalistycznego sprzętu (raki, czekan) oraz umiejętności posługiwania się nim. Odradzam zimowe wejścia osobom bez odpowiedniego przygotowania. Niezależnie od pory roku, zawsze zalecam bardzo wczesne wyjście na szlak, najlepiej przed 7:00 rano. Dlaczego? Po pierwsze, unikniesz tłumów, które potrafią tworzyć długie kolejki do łańcuchów pod szczytem. Po drugie, zmniejszasz ryzyko złapania popołudniowej burzy, które w Tatrach są zjawiskiem częstym i bardzo niebezpiecznym. Wczesne wyjście to gwarancja spokojniejszej i bezpieczniejszej wędrówki.

Który szlak na Giewont wybrać? Porównanie 4 najpopularniejszych tras
Wybór odpowiedniego szlaku na Giewont to kluczowa decyzja, która powinna być podyktowana Twoją kondycją, doświadczeniem i preferencjami. Każda z tras ma swój unikalny charakter. Poniżej przedstawię Ci cztery najpopularniejsze opcje, wraz z moimi wskazówkami, abyś mógł świadomie podjąć decyzję.
Szlak niebieski z Kuźnic przez Halę Kondratową: Najpopularniejszy wybór dla początkujących
To zdecydowanie najczęściej wybierany i jednocześnie uważany za najłatwiejszy wariant dotarcia na Giewont. Startuje w Kuźnicach i prowadzi przez malowniczą Halę Kondratową, gdzie znajduje się schronisko PTTK. Droga do schroniska jest stosunkowo łagodna, a widoki na otaczające szczyty są piękne. Ze schroniska szlak staje się bardziej stromy, prowadząc na Kondracką Przełęcz, a następnie na Wyżnią Kondracką Przełęcz, skąd rozpoczyna się podejście pod Giewont. Szacowany czas wejścia to około 3-3,5 godziny. Jest to świetna opcja dla osób rozpoczynających swoją przygodę z Giewontem, oferująca stopniowe oswajanie się z górskim terenem.
Szlak czerwony z Doliny Strążyskiej: Szybka i widokowa alternatywa
Szlak czerwony startuje z Doliny Strążyskiej, która znajduje się bliżej Zakopanego niż Kuźnice, co może być dla niektórych atutem. Trasa prowadzi przez Przełęcz w Grzybowcu, a następnie łączy się z innymi szlakami w rejonie Kondrackiej Przełęczy, by dotrzeć do Wyżniej Kondrackiej Przełęczy. Uważany jest za jedną z szybszych i bardziej widokowych opcji, zwłaszcza w początkowej fazie. Szacowany czas wejścia to około 3 godziny 15 minut. Pamiętaj, że choć jest szybki, to wymaga dobrej kondycji, a podejścia są dość strome.Szlak żółty z Doliny Małej Łąki: Dla szukających spokoju i większego wyzwania
Jeśli szukasz nieco większego spokoju i jesteś gotów na większy wysiłek, szlak żółty z Doliny Małej Łąki (start w Groniku) może być dla Ciebie. Jest on postrzegany jako bardziej stromy i momentami monotonny w podejściu niż inne warianty, ale za to zazwyczaj mniej zatłoczony. To dobra opcja, jeśli chcesz uniknąć tłumów, zwłaszcza w szczycie sezonu. Szacowany czas wejścia to około 3,5 godziny. To trasa dla tych, którzy cenią sobie samotność w górach i nie boją się długich, jednostajnych podejść.
Szlak przez Kopę Kondracką z Kasprowego Wierchu: Opcja dla miłośników pięknych panoram
Ten szlak to propozycja dla tych, którzy chcą połączyć zdobycie Giewontu z niezapomnianymi widokami graniowymi. Można na niego dotrzeć, wjeżdżając kolejką linową na Kasprowy Wierch, a następnie idąc piękną granią przez Kopę Kondracką. To trasa, która oferuje najpiękniejsze panoramy na Tatry Wysokie i Zachodnie. Szacowany czas przejścia granią na Giewont to około 3 godziny. Pamiętaj jednak, że jest to długa i wymagająca trasa, a wjazd kolejką to dodatkowy koszt. To świetna opcja na dłuższą, całodniową wycieczkę, jeśli masz dobrą kondycję i lubisz ekspozycję.
Odcinek, który budzi najwięcej emocji: Jak bezpiecznie pokonać łańcuchy pod szczytem Giewontu?
Wyżnia Kondracka Przełęcz to miejsce, gdzie wszystkie szlaki spotykają się, a przed Tobą staje najbardziej charakterystyczny i budzący respekt odcinek podejście na szczyt Giewontu ubezpieczone łańcuchami. To właśnie ten fragment wywołuje najwięcej pytań i obaw, ale z odpowiednim przygotowaniem i spokojem, jest on do pokonania. Moim celem jest, abyś czuł się pewnie i bezpiecznie, stając przed tym wyzwaniem.
Zasada ruchu jednokierunkowego: Jak działa i dlaczego jest tak ważna?
Aby usprawnić ruch i zwiększyć bezpieczeństwo na wąskim i eksponowanym odcinku pod szczytem Giewontu, wprowadzono zasadę ruchu jednokierunkowego. Oznacza to, że wejście na szczyt odbywa się prawą stroną, a zejście lewą (patrząc od dołu). Ta prosta zasada jest absolutnie kluczowa! Jej przestrzeganie zapobiega zatorom, kolizjom i niepotrzebnym nerwom. Wyobraź sobie, co by się działo, gdyby ludzie próbowali mijać się na wąskich półkach skalnych, trzymając się tych samych łańcuchów. Chaos gwarantowany! Dlatego, gdy dojdziesz do Wyżniej Kondrackiej Przełęczy, zwróć uwagę na oznaczenia i bezwzględnie stosuj się do kierunku ruchu. To dla Twojego dobra i bezpieczeństwa innych turystów.
Technika poruszania się po łańcuchach: Praktyczne wskazówki krok po kroku
Podejście po łańcuchach na Giewont nie jest wspinaczką, ale wymaga pewnej techniki i przede wszystkim ostrożności. Oto moje praktyczne wskazówki:
- Trzy punkty podparcia: Zawsze staraj się mieć trzy punkty podparcia dwie ręce i jedną nogę, lub dwie nogi i jedną rękę. Nigdy nie puszczaj wszystkich punktów jednocześnie.
- Chwyt łańcucha: Łańcuch służy do asekuracji i stabilizacji, nie do podciągania się całym ciężarem ciała. Chwytaj go pewnie, ale nie ściskaj kurczowo. Pozwól nogom wykonywać większość pracy.
- Stopy na skałach: Zwracaj uwagę, gdzie stawiasz stopy. Szukaj naturalnych stopni i wypukłości. Pamiętaj, że skały bywają bardzo wyślizgane i śliskie, zwłaszcza po deszczu lub w wilgotne dni. Testuj podłoże, zanim obciążysz je całym ciężarem.
- Spokój i rytm: Nie spiesz się. Zachowaj spokój, oddychaj głęboko i znajdź swój rytm. Jeśli czujesz presję z tyłu, zignoruj ją Twoje bezpieczeństwo jest ważniejsze.
- Odpowiednia odległość: Zachowaj bezpieczną odległość od osoby przed Tobą. Nie wchodź jej na plecy, daj jej przestrzeń na swobodne poruszanie się.
Wyślizgane skały i ekspozycja: Jak radzić sobie z lękiem wysokości i trudnościami terenu?
Dla wielu osób największym wyzwaniem na Giewoncie jest ekspozycja, czyli poczucie przestrzeni pod sobą, oraz fakt, że skały pod łańcuchami są często wyślizgane. Jeśli odczuwasz lęk wysokości, mam dla Ciebie kilka rad:
- Skup się na najbliższym otoczeniu: Zamiast patrzeć w dół, skup wzrok na najbliższych skałach, na swoich stopach i na łańcuchach. To pomoże Ci utrzymać koncentrację i zmniejszy poczucie ekspozycji.
- Oddychaj głęboko i spokojnie: Kiedy czujesz narastający lęk, zatrzymaj się na chwilę (jeśli to bezpieczne), weź kilka głębokich wdechów i wydechów. Spokojny oddech pomaga opanować stres.
- Rozmawiaj z towarzyszem: Jeśli idziesz z kimś, rozmawiajcie. Czasem prosta konwersacja pomaga odwrócić uwagę od lęku.
- Pamiętaj, że to nie wspinaczka: Szlak na Giewont, choć ubezpieczony łańcuchami, nie jest ekstremalnie trudny technicznie. To raczej ułatwienie przejścia po stromym i eksponowanym terenie. Wiele osób, które nigdy wcześniej nie miały do czynienia z łańcuchami, pokonuje ten odcinek bez problemu.
Czy Giewont jest dla każdego? Realna ocena trudności szlaku
To bardzo ważne pytanie, które często słyszę. Giewont jest szczytem dostępnym dla szerokiego grona turystów, ale nie dla każdego bez wyjątku. Zawsze powtarzam, że góry wymagają szacunku i realnej oceny własnych możliwości. Z mojej perspektywy, kluczem jest odpowiednie przygotowanie i świadomość, na co się porywamy.
Giewont dla początkujących: Czy to dobry pomysł na pierwszą poważną górę?
Dla wielu Giewont jest pierwszą poważną górą, którą zdobywają w Tatrach, i w większości przypadków jest to dobry pomysł. Jest to szczyt, który oferuje wyzwanie, ale jednocześnie jest osiągalny dla osób z podstawową sprawnością fizyczną. Nie wymaga specjalistycznych umiejętności wspinaczkowych, a łańcuchy są raczej ułatwieniem niż przeszkodą nie do pokonania. Kluczowe jest jednak, aby osoba początkująca:
- miała podstawową sprawność fizyczną (jest w stanie przejść kilka godzin pod górę),
- nie miała silnego lęku wysokości (choć z tym można pracować),
- była odpowiednio przygotowana pod względem ekwipunku i informacji.
Czy można wejść na Giewont z dzieckiem? Wskazówki i potencjalne zagrożenia
Wejście na Giewont z dzieckiem to temat, który wymaga starannego rozważenia. Jest to możliwe, ale nie jest to trasa dla każdego malucha.
- Wiek i kondycja: Zalecałbym, aby dziecko miało co najmniej 6-8 lat, dobrą kondycję fizyczną i doświadczenie w dłuższych wędrówkach. Pamiętaj, że cała wycieczka to 6-7 godzin marszu, co dla dziecka jest sporym wysiłkiem.
- Odcinek z łańcuchami: To najważniejszy czynnik. Dziecko musi być na tyle duże i świadome, aby bezpiecznie poruszać się po łańcuchach, trzymając się ich pewnie i stawiając stopy na wyślizganych skałach. Musi też słuchać poleceń.
- Lęk wysokości: Upewnij się, że dziecko nie ma silnego lęku wysokości.
- Potencjalne zagrożenia: Oprócz wspomnianych łańcuchów, zagrożeniem jest zmęczenie dziecka, zmienna pogoda, a także tłumy na szlaku, które mogą stresować i spowalniać.
Kondycja fizyczna: Jak ocenić, czy jesteś gotowy na to wyzwanie?
Zanim wyruszysz na Giewont, warto realnie ocenić swoją kondycję fizyczną. Nie musisz być maratończykiem, ale podstawowa wytrzymałość jest niezbędna. Jak to sprawdzić?
- Długie spacery: Czy jesteś w stanie komfortowo przejść 10-15 km po płaskim terenie?
- Wchodzenie po schodach: Czy wchodzenie na 5-10 piętro nie sprawia Ci większych problemów? To dobry symulator podejść.
- Aktywność fizyczna: Czy regularnie uprawiasz jakąś formę aktywności, np. bieganie, pływanie, jazda na rowerze?
- Brak bólu: Czy nie masz problemów ze stawami, kolanami, czy kręgosłupem, które mogłyby się nasilić podczas długiej wędrówki?
Niezbędnik turysty: Co spakować do plecaka na Giewont?
Odpowiednio spakowany plecak to Twój najlepszy przyjaciel w górach. Na Giewont, choć to popularny szczyt, musisz zabrać ze sobą wszystko, co niezbędne do zapewnienia sobie komfortu i bezpieczeństwa. Zawsze powtarzam, że lepiej mieć coś, czego nie użyjesz, niż potrzebować czegoś, czego nie masz.
Buty i odzież: Fundament bezpiecznej wędrówki
To absolutna podstawa!
- Buty trekkingowe: Muszą być solidne, za kostkę, z dobrą, antypoślizgową podeszwą (np. Vibram). Zapomnij o sandałach, trampkach czy butach miejskich to proszenie się o kłopoty. Dobre buty zapewnią stabilność na nierównym terenie i ochronę przed urazami.
- Odzież warstwowa: Zawsze ubieraj się "na cebulkę". Nawet latem rano może być chłodno, a w ciągu dnia upalnie. Zestaw powinien zawierać: koszulkę termoaktywną (oddychającą), polar lub inną warstwę docieplającą, a także kurtkę przeciwdeszczową i przeciwwiatrową. Nawet w słoneczny dzień burza może nadejść znienacka.
- Czapka i rękawiczki: Tak, nawet latem! Na szczycie Giewontu bywa bardzo wietrznie i chłodno. Rękawiczki przydadzą się również do trzymania łańcuchów.
- Spodnie trekkingowe: Wygodne, szybkoschnące, niekrępujące ruchów.
Apteczka, mapa i naładowany telefon z aplikacją "Na ratunek"
Te trzy elementy to Twój zestaw ratunkowy.
- Apteczka: Mała, ale dobrze wyposażona. Powinna zawierać: plastry, bandaż elastyczny, gazę, środek dezynfekujący, leki przeciwbólowe, leki na alergię (jeśli masz), folię NRC. Nigdy nie wiesz, kiedy się przyda.
- Papierowa mapa Tatr: Mimo że korzystam z GPS-u, zawsze mam ze sobą papierową mapę. Bateria w telefonie może się wyczerpać, zasięg zniknąć, a mapa działa zawsze. Upewnij się, że potrafisz się nią posługiwać.
- Naładowany telefon z powerbankiem: Telefon to podstawowe narzędzie komunikacji w razie wypadku. Zainstaluj aplikację "Na ratunek" TOPR pozwala ona na szybkie wezwanie pomocy i precyzyjne określenie Twojej lokalizacji. Powerbank to must-have, aby telefon nie rozładował się w najmniej odpowiednim momencie.
Woda i prowiant: Jak zaplanować zapasy na 7-godzinną trasę?
Wędrówka na Giewont to wysiłek, który wymaga odpowiedniego nawodnienia i dostarczenia energii.
- Woda: Na 6-7-godzinną trasę potrzebujesz co najmniej 1,5-2 litrów wody na osobę, a w upalne dni nawet więcej. Pamiętaj, że na szlaku nie ma źródeł wody pitnej, a w schronisku na Hali Kondratowej możesz uzupełnić zapasy, ale to dopiero po pewnym czasie.
- Prowiant: Zabierz ze sobą kaloryczne, łatwe do przenoszenia i spożycia przekąski. Świetnie sprawdzą się: batony energetyczne, orzechy, suszone owoce, kanapki, czekolada. Cel to dostarczenie szybkiej energii i uzupełnienie elektrolitów.
Zejście z Giewontu: Jak zaplanować pętlę i urozmaicić powrót?
Po zdobyciu Giewontu i nacieszeniu się panoramą, przychodzi czas na zejście. Pamiętaj, że zejście bywa często bardziej obciążające dla stawów niż podejście, a zmęczenie może sprzyjać błędom. Dlatego warto dobrze zaplanować powrót, a może nawet urozmaicić go, wybierając inną trasę.
Powrót tą samą trasą vs. pętla przez Dolinę Małej Łąki lub Dolinę Strążyską
Masz dwie główne opcje powrotu z Giewontu:
- Powrót tą samą trasą: To najprostsza opcja, zwłaszcza jeśli idziesz szlakiem niebieskim z Kuźnic. Jest to bezpieczne i sprawdzone rozwiązanie, ale może być nieco monotonne, a dla kolan obciążające.
-
Zaplanowanie pętli: To moja ulubiona opcja, jeśli tylko czas i kondycja na to pozwalają. Zamiast wracać tą samą drogą, możesz zejść z Wyżniej Kondrackiej Przełęczy np. szlakiem żółtym do Doliny Małej Łąki lub szlakiem czerwonym do Doliny Strążyskiej. Korzyści są oczywiste:
- Nowe widoki: Zobaczysz inne fragmenty Tatr.
- Mniejsze obciążenie kolan: Zmiana szlaku często oznacza inną charakterystykę terenu, co może być mniej obciążające dla stawów.
- Urozmaicenie: Cała wycieczka staje się ciekawsza i bardziej różnorodna.
Przeczytaj również: Ile metrów ma krzyż na Giewoncie? Cała prawda o symbolu Tatr
Odpoczynek w schronisku: Gdzie warto się zatrzymać po zejściu?
Po wymagającej wędrówce na Giewont zasłużony odpoczynek w schronisku to prawdziwa przyjemność. To idealne miejsce na posiłek, uzupełnienie płynów i regenerację sił.
- Schronisko PTTK na Hali Kondratowej: Jeśli schodzisz szlakiem niebieskim, to schronisko jest idealnym przystankiem. To najmniejsze schronisko w Tatrach Polskich, z kameralną atmosferą i pysznym jedzeniem. Możesz tam zjeść ciepły posiłek, napić się herbaty i po prostu odpocząć, podziwiając widoki.
- Schronisko PTTK na Polanie Kalatówki: To kolejna dobra opcja, jeśli schodzisz w kierunku Kuźnic. Położone nieco niżej niż Kondratowa, oferuje komfort i piękne otoczenie.